از همون اول اول ها که بچه بودم عاشق ماه رمضون بودم...يه حس خاصي نسبت به اين ماه داشتم..
وقتايي که هر روز آش داشتيم..
خبري از جمع کردن سفره هاي ناهار نبود (:
همه مهربون بودن..
هر شب ميرفتيم مسجد..
هر روز روزه ميگرفتيم...
بابام و مامانم بيشتر از هميشه هوامو داشتن..
با کلي ناز کردن واسه خانواده سحري ميخوردم. ...
وقتي که ميوه هاي جشن تولد امام حسن ( ع) رو آماده ميکرديم تو حياط و همه همسايه و ها اشناها جمع ميشدن و ميگفتيمو ميخنديديم....
يادش بخير با دختر داييم هانيه يه بار داشتيم ميوه بسته بندي ميکرديم واسه جشن که روزه هم بوديم ،ميگفتيم عه اين چه خوشگله و قايم ميکرديم پشتمون و اخرشم کلي ميوه شد حخخخ...
الان که نگا ميکنم ماه رمضون نه تنها حسش تغيير نکرده بلکه جذاب تر هم شده..اتمسفر ناب و خواستني..
جوي که همه مردم مهربونن...همه خواستني ان...همه قضاوتو دروغ و تهمت و کنار ميزارن...البته اندک آدمايي هم هستن که هيچوقت تغيير نميکنن. . ..
اما امروز من بيشتر عاشق ماه رمضون شدم...يه حسي بهم قوت قلب ميده..اينکه
ماهايي که بنده ي حرفيم يه ماه به خاطر عشق حقيقي خودمون دست به عمل ميزنيم...اينکه ميتونيم اب بخوريم ولي نميخوريم...کسي هم جلومون نگرفته جز عشق به خدا...اينکه بخاطر خدا نميخوريم....
رفقا اين حس ناب..اين همه عشق...اين همه قشنگي و عسلي و مهربوني که خوابمون عبادت و نفسامون تسبيحه نوش جونتون....
ماهتون عسل
برچسب: ماه خدا,ماه خدایی,ماه خدا رمضان,ماه خدا,رجب,ماه خدا آمد,ماه خدا مبارک,ماه خدا شعر,خداحافظ ماه رمضان,خداحافظی ماه رمضان,خدای ماه,
نویسنده: پرهام موسویپور